Naar aanleiding van het verhaal van Dr Forex:
http://www.forexfox.nl/forum/forex/3...html#post11187 wil ik een toch best grappig verhaal over Coca Cola vertellen:
In 2005 gingen mijn vrouw en ik trouwen, hiervoor hadden we een mooie locatie gevonden: De Ernst Sillem Hoeve in Den Dolder.
Het voordeel hier was dat alles op 1 locatie kon plaatsvinden: de ceremonie, de receptie, het diner, het feest en aangezien het een hotel is, konden we ook kamers voor onze gasten reserveren, zodat iedereen geheel gevuld en afgetopt zo zijn bed in kon rollen.
Het nadeel was natuurlijk dat eea een kosten plaatje had waar je op zich vrij misselijk van wordt. Maar goed, "de mooiste dag van je leven" mag wat kosten dus dan maar 2 jaar crackers eten en de pijn verbijten.
We kregen een accountmanager daar die alles voor ons zou regelen: Ik had een vrij uitgebreid wensenlijstje: Het hele standaardbuffet moest een stevige upgrade ondergaan (Vis eruit: dooie gegrilde koe erin...) en zo nog wat kleine dingetjes: mijn schoonvader drinkt vrijwel uitsluitend Leffe Blond, dus dat moest aanwezig zijn en ik drink louter Coca Cola, dus dat moest er ook komen (De "huis"-cola aldaar.) Als je een feestje geeft waarvan je een heel aardige auto kunt kopen (Laten we zeggen een nieuwe behoorlijke Renault Scenic, met wat extra's) , vind ik het een minimale eis dat er fatsoenlijke cola aanwezig is.
Volgens de dame van dienst was dit geen enkel probleem: Komt voor de bakker.
Alles ging voorspoedig verder een band werd geimporteerd uit Rotterdam, de uitnodigingen werden gefabriceerd in de Betuwe, wat toebehoren werden in elkaar geflanst in Amsterdam, terwijl in Italie druk werd gewerkt aan de bruidsjurk van mijn vrouw, stonden in HongKong een zooi chinezen mijn pak in elkaar te klussen.
Tot een week voor de bruiloft was en geen vuiltje aan de lucht tot ik gebeld werd door de dam evan het hotel:
ZIJ: "Al uw wensen kunnen worden ingewilligd, maar die cola gaat niet lukken, dat mag helaas niet van de brouwerij, wij MOETEN Pepsi Cola schenken, maar dat is niet zo'n probleem denk ik?"
IK: "Euh, jawel, dat is WEL een probleem: Als ik zo'n bedrag betaal voor een daggie, dan is een glaasje cola denk ik niet te veel gevraagd, dus dat is WEL een probleem."
ZIJ: "Sja, het is niet anders, vrees ik"
IK: "Nou ja, helaas dan maar" (Zij dacht serieus dat ik bedoelde: Dan maar geen cola, dat was obviously NIET wat ik bedoelde....) een pijnlijke stilte valt....
ZIJ: "Nou, tot volgende week dan maar"
IK: "Ik denk niet dat u mij goed begrijpt: Dat van die cola is WEL een issue, laat ik het duidelijker stellen: Geen cola, geen bruiloft bij jullie"
ZIJ: "U maakt een grapje?"
IK: "Nee"
ZIJ: "U kunt op dergelijk korte termijn nergens anders meer terecht"
IK: "Dat is niet uw probleem, uw probleem is dat u een bak omzet gaat missen en u heeft een slecht verhaal naar uw baas, als die vraagt naar uitleg waarom deze bruiloft afgeketst is, DAT is uw probleem, dus zeg het maar: Gaat u alsnog iets verzinnen?"
ZIJ: "Ik bel u zo terug"
Al met al belde ze een uur later terug met 1 of ander jammerverhaal dat er nu iemand naar de supermarkt moest om flessen cola te kopen en dat ze aanpassingen meosten doen in de bar omd ie flessen kwijt te kunnen en dat ze een risico liepen naar de brouwer toe enz. enz. Maar uiteraard moest ze buigen en gewoon Coca Cola schenken. Als laatste vroeg ze nog:
ZIJ: "U had toch niet werkelijk uw bruiloft afgezegd als het niet gelukt was met de cola?"
IK: "Ik zie u volgende week..."
Mijn vrouw denkt trouwens ook nog steeds dat het een blufje van mijn kant was ;)